پرهيز

سخن روز Add comments

خب اين وسط کمي از خودم فلسفه در کنم:

به نظر من زيباترين قسمت اديان مختلف “تقوا” است. يعني اينکه بتواني کاري با بکني و خيلي هم مواد شيميايي بدن‌ات به آن سو بکشندت اما تصميم بگيري آن کار را نکني. اين تصميم گيري نتيجه يادگيري مغزت است که طوري عمل کند تا بتواند واکنش‌هاي شيميايي را کنترل کند. اين ويژگي تقريبا همه‌ي اديان است (اگر اشتباه مي‌گويم جادي اشکال‌ام را بگو لطفا). زندگي قانون‌مند اين آموزش را به آدم‌ها مي‌دهد و البته دين اين آموزش را حتي در جزئي‌ترين قسمت‌هاي زندگي با قدرت تمام اعمال مي‌کند. مثلا روزه‌داري – حال چه مسلمان باشي چه نه – به خودي خود به تو قدرتي مي‌دهد که نه بگويي، نکني، نباشي، نروي. به نظرم اين توانمندي مهمي است و اين تجربه‌ي دينداري را بسيار با ارزش مي‌کند. پرهيز بودايي از خيلي از کارها يا مديتيشن يا موارد مشابه‌اش در دين مسيح همه نتيجه مشابه‌اي بر مغز دارند. به نظرم اين مهم است و آنهايي که دين‌نداري مي‌کنند بايد حواس‌شان به اين باشد. (دين نداري يعني يا دين را قبول ندارند يا اگر دين را قبول دارند زيرآبي مي‌روند!)

Balatarin

One Response to “پرهيز”

  1. جير جير ک Says:

    به نظرم خوب میفهمم که منظورت چیه .اما خیلی وقتا این خودداری ها ،فقط به خاطر یه هنجار به ظاهر اجتماعی است که ادم را از یه حق طبیعی محروم می کنه. گاهی بد نیست ادم ببینه دلش چی میگه.

Leave a Reply

WP Theme & Icons.FoxTheme and Localized by Behrang Yarahmadi
Entries RSS Comments RSS