دوازده سال

امریکا, دکترانه, روزمره, سخن روز Add comments

بعد از یازده-دوازده سال امیر را دیدم. بعد از سال 4 دبیرستان ندیده بودم‌اش.  الان برای خودش دکتری شده و دنبال اینه که توی بیمارستانی مشغول به کار بشه و دوره انترنی بگذرونه. کلی گپ زدیم و از همه چیز گفتیم. برایش گفتم که من از دوران دبیرستان خاطرات خیلی کمی دارم. خیلی محو و ناچیز. در حالی که از دوره راهنمایی بیشتر خاطره دارم! عجیب نیست؟ گفت که او هم اینطوریه. حتی از دانشگاه هم خاطرات چندانی نداره. علت اش هم اینه که خیلی سخت گذشته و دوران خوبی نبوده. دیدم کاملا راست میگه. خوشحال شدم! بیشتر از این که می گفت او هم همینطوره! پس من تنها نیستم و درد مشترکی دارم! آه ای دبیرستان کمال با آن همه سخت گیری های ابلهانه و کودکانه ات که یک قرن از مدل های آموزش عقب بودی (هستی؟). حالا من از این خوشحال بودم که دانشگاه به من کاملا خوش گذشت و لذت بردم. البته تفاوت اش در سیستم آموزشی نبود بلکه در این بود که من تصمیم گرفتم سرنوشت‌ام را دست خودم بگیرم(:

یک جمله زیبا از امیر یادگرفتم برای اینکه برایم ماندگار شود اینجا می نویسم: “وقتی کسی رو داری و راه کج میری، یکی هست بهت بگه که آهای نرو. اما وقتی تنهایی میری میری تا اینکه بخوری زمین.”

خیلی حرفش را قبول دارم. البته جوابی هم براش دارم: اگر خوردی زمین دوباره بلند شو. این راز زندگی است.

Balatarin

7 Responses to “دوازده سال”

  1. همایون Says:

    ای بابا! ما هم دبیرستانی هم در اومدیم؟ آقا خوشبختم!
    ورودی (یا خروجی) چند؟
    من هم چندان خاطراتی از کمال ندارم. جز سال آخرش هم که برای کنکور میخوندم خوش نگذشت. کلا دوره خوبی نبود دبیرستان. در مقایسه با تو من تا سال ۳ و ۴ دانشگاه هم صبر کردم برای اینکه بخوام “سرنوشتم رو در دست خودم بگیرم”!

  2. Ramin Says:

    کمالی بودی؟ چه باحال. من 77 رها شدم(: یعنی 73 وارد شدم.

  3. نسیم Says:

    اه اه! این کمال همیشه حالم رو به هم میزد. چون ما بچه مهرنامی ها همیشه باید با این کمال رقابت می کردیم!
    مرده شور هردوشون رو ببرن!!

  4. همایون Says:

    من کوچولوترم کمی! p:
    من ۸۱ رها(!) شدم. یعنی ۷۷ وارد شدم. جالبه، اصولا همدیگرو ندیدیم اونجا!

    الان فکر میکنم که کمال نسبتا دبیرستان موفقی باید محسوب بشه، اینور چندین نفر دیگرو هم دیدم که از کمال بودن (البته اگه این موفقیت محسوب شه!).

  5. Ramin Says:

    به همایون:‌آره از اون نظر که آدم در حال تحصیل/ فارغ التحصیل در رده های بالا چه تو ایران چه خارحه به خصوص امریکا اصلا کم نداره.(: موفقیت اش در این زمینه خوب بوده. من در اون یکی زمینه اش منظورمه که خودت خوب چشیدی‌اش
    به نسیم: چه جالب من اصلا خبر نداشتم. راست اش اصلا نمی دانستم شما با کمالی‌ها رقابت داشتین. ((: مرده‌شورشون رو ببرند کلمه خوبی قشنگی نیست اما کاملا مناسبه((:

  6. A.zA Says:

    AGHA MAN ALAN TO KAMALAM DAHANE MA RO SAF KARDAN
    BASKE SAKHT MIGIRAN ALANAM JOME HA MA DARIM MIRIJM MADRESEKHODAYI KHEILI NAMARDIE
    MAN 88 VARED SHODAM

  7. Ramin Says:

    موفق باشی ما نیز چشیدیم اینها رو (: سختی درس و کار مهم نیست امیدوارم شاد و سرزنده باشی.

Leave a Reply

WP Theme & Icons.FoxTheme and Localized by Behrang Yarahmadi
Entries RSS Comments RSS